AGH University International Faces – odcinek 3: Mentari Mukti

 Woda jest siłą napędową natury. (Leonardo da Vinci)

Mentari Mukti: Pochodzę z Indonezji – kraju bogatego w zasoby naturalne, szczególnie geotermalne.
Po ukończeniu studiów licencjackich zaczęłam szukać możliwości kontynuowania nauki za granicą. Natrafiłam na program stypendialny im. Ignacego Łukasiewicza, finansowany przez NAWA, i postanowiłam spróbować. Polska nie była dla mnie oczywistym wyborem, ale zaryzykowałam – i dziś mogę śmiało powiedzieć, że była to jedna z najlepszych decyzji w moim życiu.

Dlaczego wybrałaś właśnie AGH i czym się zajmujesz?

Od zawsze interesowałam się energią geotermalną i zrównoważonymi rozwiązaniami energetycznymi. AGH okazała się idealnym miejscem – oferuje solidne podstawy naukowe
i przyjazne, międzynarodowe środowisko. Rozpoczęłam studia magisterskie, które ukończyłam w języku polskim – mimo że na początku znałam go dość słabo. Było to duże wyzwanie, ale dzięki ogromnemu wsparciu wykładowców i kolegów z uczelni udało mi się je pokonać.
Ogromny wpływ na moją ścieżkę miała prof. Barbara Tomaszewska. To ona wprowadziła mnie w świat badań nad zrównoważoną energią geotermalną i od początku we mnie wierzyła. Jej wsparcie, motywacja i ogromna wiedza pomagały mi przetrwać nawet najtrudniejsze momenty. Obecnie kontynuuję naukę na poziomie doktorskim, koncentrując się na zagadnieniach związanych z tzw. węzłem woda-energia-żywność.

Na czym konkretnie polegają Twoje badania?

Moje badania skupiają się na odsalaniu wód geotermalnych i ich wykorzystaniu w rolnictwie. Eksperymenty prowadzimy w laboratorium geotermalnym Instytutu Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN w Bańskiej Niżnej, gdzie nawadniamy sałatę i bakłażany wodą pozyskiwaną z głębokich odwiertów geotermalnych. Pracujemy zarówno z systemami gruntowymi, jak i hydroponicznymi. Okazuje się, że rośliny rosną bardzo dobrze, a cały proces jest bardziej przyjazny dla środowiska. Wierzę, że takie rozwiązania mogą pomóc w walce z suszą i niedoborem wody – nie tylko w Polsce, ale też w Indonezji i innych częściach świata.

Czy poza badaniami angażujesz się też w inne działania?

Tak, od kilku lat jestem związana z Centrum Spraw Międzynarodowych AGH. Pomagam nowym studentom zagranicznym odnaleźć się w Krakowie – zarówno w kwestiach formalnych, jak i codziennych. Sama przeszłam przez ten proces, więc wiem, jak ważne jest wsparcie na początku. Staram się tworzyć przestrzeń, w której inni mogą poczuć się jak w domu. Kraków stał się moim drugim domem – i chcę się tym poczuciem dzielić.

Jak udaje Ci się łączyć tyle ról – doktorantki, badaczki, pracowniczki uczelni?

To duże wyzwanie, ale daje też ogromną satysfakcję. Praca naukowa daje mi poczucie sensu i wpływu na przyszłość, a działalność w Centrum pozwala być blisko ludzi i wspierać międzynarodową społeczność AGH. Te dwie ścieżki się uzupełniają – nauka zmienia świat, ale to relacje międzyludzkie czynią tę zmianę możliwą.

Jak widzisz swoją przyszłość? Myślisz o powrocie do Indonezji?

Moim marzeniem jest łączenie dwóch światów – Polski i Indonezji. Mój kraj ma ogromny potencjał geotermalny, ale nadal potrzebuje rozwiniętych technologii i know-how. Chciałabym pozostać na AGH, kontynuować badania i budować mosty między uczelniami w Europie i Azji Południowo-Wschodniej. Wierzę w naukę, która realnie wpływa na życie ludzi.

Jaką radę dałabyś studentom, którzy rozważają studia za granicą – szczególnie w Polsce?

Zaufajcie sobie. Wiem, że początki bywają trudne – nowy język, nowe otoczenie – ale to doświadczenie naprawdę zmienia życie. Polska, a zwłaszcza AGH, to miejsce, w którym można się rozwijać, spotykać ludzi z całego świata i poczuć, że jest się częścią czegoś większego.

Na zakończenie – kilka słów od serca?

(Mentari kończy rozmowę w swoim ojczystym języku)
Percaya saya, lo ga akan menyesal belajar/kuliah di AGH University. Terimakasih Banyak, or Makasih! 
[pol. Zaufajcie mi – wybór studiów na AGH w Krakowie jest decyzją, której nie będziecie żałować. Dziękuje bardzo!]