Prof. zw. inż. Kiejstut Żemaitis (1906–1973)

Rektor w latach 1963–1969
Elektrometalurgia stali

 

Urodził się w Piotrkowie Trybunalskim. W 1928 r. ukończył studia na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie i uzyskał dyplom inżyniera metalurga.

Pracował w przemyśle (m. in. w hucie „Baildon” w Katowicach). W AGH początkowo jako asystent prof. A. Ludkiewicza w Katedrze Żelaza, w 1961 r. otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. Początkowo kierował Zakładem Elektrometalurgii Stali, następnie objął Katedrę Metalurgii Stali.  Po zmianie struktury AGH w 1969 r. pełnił funkcję kierownika Zakładu Stalownictwa w Instytucie Metalurgii.

Opublikował szereg prac, głównie z zakresu sprawności procesów metalurgicznych, kinetyki odtleniania ciekłego żelaza i innych. W 1963 r. został rektorem AGH i na tym stanowisku pozostał przez dwie kadencje. Oprócz tego pełnił wiele funkcji poza uczelnią, m.in. był członkiem Komisji Planowania przy Radzie Ministrów i wieloletnim ministrem Hutnictwa i Przemysłu Ciężkiego (1949–1959), członkiem Komitetu Hutnictwa PAN. Był działaczem społeczno-politycznym, pełniąc funkcję posła na Sejm PRL (1952–1956), a jako członek PZPR zasiadał w KC PZPR (1959–1968). W 1974 r. został patronem budynku B-3.