Prof. zw. dr inż. Edmund Chromiński (1874–1954)

Rektor w latach 1926–1928
Budowa i eksploatacja kotłów parowych, energetyka

 

 

Urodził się w Rykach k. Siedlec. Studia rozpoczął na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1898 r. przeniósł się na Wydział Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. W 1901 r. otrzymał dyplom, udał się do Wiednia i został asystentem Wiedeńskiego Stowarzyszenia Dozoru Kotłów. Po utworzeniu oddziału Stowarzyszenia w Krakowie, został mianowany drugim inspektorem kotłowym.

 

Od 1921 r. związany z Akademią Górniczą, początkowo jako profesor kontraktowy, a w 1922 r. prof. zwyczajny. Wykładał termodynamikę, kotły parowe, maszyny tłokowe i maszyny wirujące (później przedmioty te nazwano Maszynoznawstwo II). W latach 1923–1926 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Hutniczego, był jednym z pierwszych jego organizatorów. Przyczynił się do wybudowania laboratorium maszynowego (1926 r.). Wraz z prof. J. Krauze opracował przepisy o studiach w Akademii Górniczej. W latach 1928–1929 był prorektorem AG.

 

W czasie wojny więziony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen. Po wojnie powrócił do wykładów z Maszynoznawstwa II.

 

Autorytet w dziedzinie budowy i eksploatacji kotłów parowych ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień cieplnych. Prowadził badania różnych gatunków węgla dla określenia charakterystyki ich spalania w paleniskach kotłów parowych. Autor podręcznika „Kotły parowe i ich obsługa”, który do 1952 r. był jedyną książką z tego zakresu w języku polskim. Zmarł w Krakowie.