Prof. Józef Morozewicz

Prof. Józef Morozewicz. Fot. NAC

Prof. Józef Morozewicz (1865–1941) – przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Akademii Górniczej, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, wybitny mineralog i petrograf.

 

Urodził się w 1865 r. w Rzędzianach. W latach 1884–1889 studiował na Uniwersytecie Warszawskim – początkowo botanikę, a następnie krystalografię, mineralogię i petrografię. W dalszych latach jako pracownik uniwersytetu zajmował się syntezą skał i minerałów.

 

W latach 1897–1904 pracował w Komitecie Geologicznym w Petersburgu.

 

Od 1904 do 1919 r. kierował Zakładem Mineralogicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie stworzył silny ośrodek nauk mineralogiczno-petrograficznych i geologicznych.

Od początku pobytu w Galicji utrzymywał liczne kontakty z górnikami i hutnikami z trzech zaborów, dlatego kiedy Ministerstwo Robót Publicznych w Wiedniu wydało zgodę na utworzenie Akademii Górniczej w Krakowie, powierzono mu funkcję przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego. W jego skład weszli profesorowie uniwersytetów w Krakowie i Lwowie, przedstawiciele społeczności górników i hutników oraz urzędnicy państwowi. Komitet działał w latach 1913–1921.

 

Podczas zaborów Józef Morozewicz w Komitecie Organizacyjnym pracował głównie z profesorami uczelni galicyjskich oraz z Janem Zarańskim. Po zakończeniu wojny i wznowieniu prac współpracował głównie z prof. Antonim Hoborskim i prof. Władysławem Szajnochą oraz profesorami Akademii Górniczej. W tym drugim etapie głównym celem był m.in. dobór wykwalifikowanej kadry specjalistów z różnych krajów. Siedziba Komitetu mieściła się w Zakładzie Mineralogicznym UJ przy ul. Gołębiej 11 (Collegium Minus).

 

W 1919 r. podjął się organizacji Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie, którym kierował do 1937 r.

 

Profesor zasiadał w wielu gremiach naukowych m.in. w Petersburgu, Wiedniu, Paryżu i Waszyngtonie. Otrzymał m.in. tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Politechniki Warszawskiej, a także został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł w 1941 r. w Warszawie.