Komitet Organizacyjny Akademii Górniczej

Rozpoczęcie prac: II kwartał 1913 r.  

Zakończenie prac: IV kwartał 1921 r.

 

Przewodniczący – Józef Morozewicz

 

Komitet ekspertów powołany przez austriackie Ministerstwo Robót Publicznych:

  • profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego: Józef Morozewicz, Władysław Szajnocha, Kazimierz Żórawski, Marian Smoluchowski,
  • profesor Politechniki Lwowskiej – Stefan Niementowski,
  • wiceprezydent Krakowa – Józef Sare,
  • przedstawiciele górnictwa: Jan Zarański – ck nadradca górniczy, prezes Związku Górników i Hutników w Austrii oraz Antoni Schmitzek – dyrektor Galicyjskich Akcyjnych Zakładów Górniczych w Sierszy.

 

Następnie powołano jeszcze górników: inż. Juliana Fabiańskiego, Antoniego Gerżabka, Edwarda Windakiewicza i profesora Politechniki Lwowskiej Leona Syroczyńskiego.

 

Główne prace Komitetu:

  • przygotowanie programu studiów,
  • wybór kadry profesorskiej,
  • zorganizowanie tymczasowej siedziby,
  • opracowanie planów budowy nowego gmachu.

 

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i wznowieniu prac skład Komitetu Organizacyjnego został rozszerzony:

  • Warszawa: inż. Stanisław Kontkiewicz, inż. Hieronim Kondratowicz, inż. Józef Łempicki, inż. Julian Cybulski, inż. Henryk Korwin-Krukowski, inż. Ludwik Gorazdowski, inż. Karol Adamiecki,
  • Lwów: prof. Karol Miłkowski,
  • Śląsk Cieszyński: inż. Leopold Szefer, inż. Zenon Jędrkiewicz,
  • Sosnowiec: inż. Szymon Rudowski,
  • Dąbrowa Górnicza: inż. Józef Modzelewski.

 

Zmarłego prof. Mariana Smoluchowskiego zastąpił prof. Konstanty Zakrzewski.
Komitet wraz z profesorami Akademii Górniczej liczył 28 osób.

 

Komitet Organizacyjny i władze uczelni podejmowały energiczne starania, z których najważniejsze to:

  • rozpoczęcie budowy gmachu,
  • pozyskanie kadry ze wszystkich ziem polskich dawnych zaborów oraz Polaków z Austrii, Niemiec i Rosji.

 

 

Plan położenia Akademii Górniczej z 1912 r. Fot. Archiwum Narodowe w Krakowie, Akta miasta Krakowa, sygn. 29/33/Kr 7200