30.01.2019

Zespół łazikowy z AGH Space Systems ma za sobą najbardziej udany start w zawodach robotycznych Rover Challenge Series


Zespół łazikowy Space Systems, fot. archiwum AGH Space Systems

Łazik Kalman, fot. archiwum AGH Space Systems

Wchodzący w skład AGH Space Systems zespół łazikowy zajął drugie miejsce w międzynarodowych zawodach robotycznych Indian Rover Challenge 2019. Nasi studenci uzyskali najwyższy wynik w konkurencji „astronaut assistance task”. Zaliczyli też bardzo dobry występ w „science task”. Był to dotychczas najbardziej udany start zespołu łazikowego w serii zawodów Rover Challenge Series.

Rover Challenge Series (RCS) organizowany jest przez Mars Society i stanowi jedną z najbardziej prestiżowych lig zawodów robotycznych na świecie. Zawody Indian Rover Challenge wchodzą w skład serii RCS i są jedynymi rozgrywającymi się na terenie Azji.

Zespół z AGH wystartował na zawodach z Kalmanem – drugim po Phobosie łazikiem, który powstał w ramach AGH Space Systems. Prace nad nim trwają ponad dwa lata. Obecnie w skład zespołu wchodzą cztery sekcje: mechaniki, elektroniki, software oraz science, w których skład wchodzi łącznie 12 osób z czterech wydziałów Akademii Górniczo-Hutniczej oraz ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.

W finale Indian Rover Challenge, do którego dotarło 10 z 35 startujących w zawodach drużyn, rozegrano cztery konkurencje mające sprawdzić sprawność różnych systemów łazika oraz jego przystosowanie do radzenia sobie z problemami, jakie mogą pojawić się w przyszłości przed łazikami wspomagającymi astronautów kolonizujących Marsa.

Celem „traversal task” było odnalezienie trzech przedmiotów rozrzuconych po wyznaczonym przez organizatorów obszarze oraz dostarczenie ich do punktów zrzutu. Zarówno przedmioty jak i punkty zrzutu lokalizowane były za pomocą koordynatów GPS, a znajdowały się one na trudnym do przebycia terenie o różnych właściwościach.

„Astronaut assistance task” miał za zadanie przetestowanie sprawności manipulatorów zainstalowanych na łazikach. W ramach zadania należało przeprowadzić operacje na przełącznikach, przyciskach czy dźwigniach, a także schować określony ładunek w umieszczonej nad ziemią skrytce.

„Autonomous task” sprawdzał zdolność łazika do lokalizacji, mapowania terenu wokół siebie oraz działania bez pomocy operatora. By zdobyć punkty w tym zadaniu łazik miał samodzielnie przejechać między serią punktów określonych za pomocą koordynatów GPS, omijając przy tym napotkane przeszkody. Zadanie to jest jednym z trudniejszych, ponieważ poza wydaniem polecenia startu niedozwolone jest jakiekolwiek ręczne sterowanie łazikiem, przez co wszystkie operacje musi przejąć program znajdujący się na komputerze pokładowym.

Ostatnie zadanie – „science task” składało się z dwóch części. W ramach pierwszej z nich należało znaleźć na wyznaczonym obszarze interesujące pod względem biologicznym miejsce, udokumentować je za pomocą dostępnych czujników, a następnie pobrać próbki i przebadać je pod kątem możliwości występowania życia. Drugą częścią zadania była prezentacja otrzymanych w ten sposób wyników i omówienie ich biologicznego znaczenia w kontekście poszukiwania śladów życia na Marsie.

Każde zadanie wiązało się z ograniczeniem czasowym, którego nie można było przekroczyć. Łazik musiał również zmieścić się w określonym zakresie wagowym, a także działać bezawaryjnie i komunikować się bezprzewodowo z operatorami na odległość do 200 metrów. Niespełnienie choćby jednego z tych warunków wiązało się ze znaczną ilością karnych punktów. W ramach zadań punktowane były sukcesy w poszczególnych wspomnianych operacjach oraz przejście kolejnych opisanych etapów.

W skład jury, które oceniało wykonanie poszczególnych operacji oraz przejście kolejnych etapów, wchodzili członkowie zespołu Mars Rover Manipal oraz wykładowcy Manipal Academy of Higher Education i Manipal Institute of Technology związani z robotyką oraz inżynierią mechatroniczną.

Zawody robotyczne Indian Rover Challenge 2019 odbyły się w Indiach, w Manipalu Institute of Technology w dniach 9-12 stycznia 2019 r.

Start naszych studentów w zawodach oraz prace nad łazikiem Kalman możliwe są dzięki wsparciu Akademii Górniczo-Hutniczej, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz firm sponsorujących.