Prof. dr hab. inż. Kazimierz Stanisław Sztaba

Prof. Kazimierz Stanisław Sztaba urodzony 17 lipca 1931 r. w Krakowie w rodzinie nauczycielskiej, po złożeniu w roku 1949 egzaminu dojrzałości w Państwowym Gimnazjum i Liceum w Rudniku nad Sanem, rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W roku 1953 uzyskał tytuł inżyniera górniczego, a w roku 1955 tytuł magistra inżyniera górnictwa, specjalności przeróbka mechaniczna. W dniu 15 grudnia 1952 podjął pracę jako nauczyciel akademicki – zastępca asystenta – w ówczesnej Katedrze Przeróbki Mechanicznej Kopalin na Wydziale Górniczym AGH.

Na tymże Wydziale uzyskał stopnie i tytuły naukowe: doktora nauk technicznych w roku 1960, doktora habilitowanego w roku 1964, profesora nadzwyczajnego w roku 1969 i profesora zwyczajnego w roku 1977.

W latach 1968-1985 był dyrektorem Instytutu Przeróbki i Wykorzystania Surowców Mineralnych na Wydziale Górniczym AGH. W kadencji 1969-1972 pełnił funkcję prorektora AGH, z zakresem obowiązków obejmującym kształcenie kadr. W dniu 1 stycznia 2002 roku przeszedł w stan spoczynku, nadal utrzymując aktywne kontakty z Uczelnią i Wydziałem.

Działalność naukowa i dydaktyczna profesora Kazimierza Stanisława Sztaby zawiera się w dyscyplinie „Górnictwo i geologia inżynierska” obejmując specjalność „Inżynieria mineralna” („Przeróbka kopalin stałych”), z głównymi kierunkami badawczymi: procesy przepływowe; identyfikacja materiałów i kontrola procesów technologicznych; gospodarowanie surowcami mineralnymi z określeniem i rozwinięciem zasad ich kompleksowego wykorzystywania; organizacja i udział w badaniach nad efektywnym włączaniem do obszaru inżynierii mineralnej, operacji chemicznych i biotechnologicznych.

Wieloletnia, intensywna działalność badawcza pozwoliła Panu Profesorowi z początkiem lat 70-tych ubiegłego wieku sformułować i uzasadnić tezę o faktycznym przeobrażeniu się w wyniku intensywnego rozwoju, dawnej „przeróbki kopalin” w odrębną, samodzielną dyscyplinę wiedzy, technologii i techniki – „inżynierię mineralną”.

Jest autorem lub współautorem około 300 publikacji, kilkudziesięciu opracowań naukowo-badawczych niepublikowanych i wielu opracowań wykonanych dla zainteresowanych jednostek. Wypromował 27 doktorów nauk technicznych, spośród których kilka osób uzyskało stopnie doktorów habilitowanych i tytuły profesorów.

Był członkiem licznych ciał opiniodawczych: rad naukowych, komitetów naukowych i naukowo-technicznych. W ciągu 17 lat był członkiem stałym istniejącej do roku 1990, Państwowej Rady Górnictwa. Członek – założyciel Polskiego Towarzystwa Przeróbki Kopalin, członek Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego, Polskiego Komitetu Automatyzacji Kopalń Głębinowych i Odkrywkowych PCAMC. Członek Komitetów Polskiej Akademii Nauk: Górnictwa (w tym w 1975-1996 i 1999-2009 – Przewodniczący Sekcji Wykorzystania Surowców Mineralnych); Gospodarki Surowcami Mineralnymi; Podstaw Inżynierii Środowiska.

W ciągu wielu lat aktywnie współpracował z przemysłem, wykonując wraz z organizowanymi przez siebie zespołami – w tym z pracownikami przemysłu - liczne opracowania na rzecz rozwoju i modernizacji krajowych zakładów przeróbki. Szczególne miejsce w tych pracach zajmuje problematyka sterowania optymalizującego – w tym automatycznego – procesami technologicznymi.

Współpracował z innymi Wydziałami AGH oraz z kilkoma uczelniami polskimi w zakresie kształcenia kadr, a z wieloma zagranicznymi w zakresie działalności naukowej.

Dorobek naukowy oraz osiągnięcia Prof. Kazimierza Sztaby w kształceniu kadr i organizacji nauki dobrze służy umacnianiu autorytetu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, z którą związał całe swoje życie zawodowe.