Prof. dr hab. inż. Józef Zasadziński

Urodził się 17 listopada 1937 roku w Krakowie. W 1953 roku na poziomie szkoły średniej uzyskuje kwalifikacje mechanika precyzyjnego, a w 1957 roku dyplom „Technika górnika elektryka” i rozpoczyna studia w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Metalurgicznym. W 1962 roku po ukończeniu studiów w Akademii Górniczo-Hutniczej uzyskuje dyplom mgr. inż. metalurga w specjalności: przeróbka plastyczna metali nieżelaznych.

Całe życie naukowe prof. dr. hab. inż. Józefa Zasadzińskiego związane jest z Akademią Górniczo-Hutniczą oraz Wydziałem Metali Nieżelaznych, gdzie pracuje do chwili obecnej. Pracę jako asystent rozpoczyna w Katedrze Metalurgii Metali Nieżelaznych kierowanej przez prof. Aleksandra Krupkowskiego, aby z chwilą utworzenia Wydziału Metali Nieżelaznych pracować pod kierunkiem prof. Jerzego Wantuchowskiego w Katedrze Przeróbki Plastycznej Metali Nieżelaznych. Doktoryzuje się w 1969 roku, a stopień doktora habilitowanego nauk technicznych uzyskuje w 1975 roku. Jego działalność naukowa lokalizuje się w dwóch dyscyplinach naukowych: metalurgii i inżynierii materiałowej. Był inicjatorem interdyscyplinarnych badań wiążących mechanikę z fizyką odkształcenia plastycznego metali i pomysłodawcą powołania pierwszego w Polsce Instytutu Przeróbki Plastycznej i Metaloznawstwa, który został utworzony w 1969 roku na Wydziale Metali Nieżelaznych AGH (wieloletni dyrektor tego Instytutu). W 1986 roku uzyskuje tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, a od 1993 roku jest profesorem zwyczajnym. Obszarem badawczym, na którym koncentrują się zainteresowania naukowe Profesora niemal od samego początku Jego kariery, są procesy wyciskania metali.

Tej problematyce poświęcona była większość prac doktorskich wykonanych pod Jego kierunkiem. Spośród oryginalnych osiągnięć prof. J. Zasadzińskiego warto wskazać na kilka Jego autorskich patentów dotyczących procesów wyciskania ciągłego, które zostały opublikowane wcześniej, zanim pojawił się w świecie proces znany pod nazwą Conform. Wysoki poziom prac badawczych prowadzonych pod kierunkiem prof. J. Zasadzińskiego zaowocował wieloma prezentacjami na zagranicznych i krajowych konferencjach o ugruntowanej renomie, takich jak: International Conference on Technology of Plasticity, International Aluminum Extrusion Technology Seminar w USA (nagroda za najlepszą pracę w 1992 roku), Euromat i wielu innych. Prof. J. Zasadziński był inicjatorem i przewodniczącym cyklicznej Konferencji pt. „Technologie produkcji rur w przemyśle metali nieżelaznych” (odbywającej się od 1980 roku). W ramach Komitetu Metalurgii PAN integrował środowiska polskich metalurgów i mechaników, uczestnicząc w organizacji wielu konferencji i sympozjów z cyklu „Zintegrowane Studium Podstaw Deformacji Plastycznej Metali”. W 2005 roku zorganizował ogólnopolską Konferencję „Polska Metalurgia w Unii Europejskiej” pod auspicjami Komitetu Metalurgii PAN.

Osiągnięcia naukowe prof. J. Zasadzińskiego uhonorowane zostały wieloma nagrodami takimi jak: nagrody Ministra, nagrody w Konkursie im. Profesora Antoniego Rodziewicza-Bielewicza (dwukrotnie) czy prestiżowymi Nagrodami Prezesa Rady Ministrów RP za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne w latach 2001, 2004 i 2009. Z Jego wiedzy, jako konsultanta naukowego korzystały tak znane firmy jak KGHM Polska Miedź SA, Hutmen SA czy Grupa Kęty.

Dorobek naukowy prof. J. Zasadzińskiego obejmuje ponad 140 publikacji, 2 monografie, 31 patentów, 160 prac naukowo-badawczych oraz 48 wdrożeń. Profesor uczestniczył aktywnie w organizacji międzynarodowej współpracy naukowej. Jego zasługą są umowy pomiędzy AGH a Rensselaer Polytechnic Institute (USA) oraz Lehigh University (USA), a także pomiędzy Universytetem Technicznym w Ostrawie a Wydziałem Metali Nieżelaznych AGH. Od roku 1993 do chwili obecnej jest członkiem American Powder Metallurgy Institute. Działalność dydaktyczna prof. J. Zasadzińskiego obejmuje problematykę kształtowania objętościowego metali ze szczególnym uwzględnieniem procesów wyciskania oraz zaawansowanych technik kształtowania plastycznego. Profesor wniósł znaczący wkład w rozwój młodej kadry – był promotorem 9 zakończonych przewodów doktorskich, wypromował ponad 140 magistrów inżynierów. Był recenzentem kilkudziesięciu postępowań o nadanie  tytułu profesora, recenzował kilkadziesiąt prac habilitacyjnych oraz kilkadziesiąt prac doktorskich. Jest wychowawcą wielu pokoleń polskich metalurgów. Dzięki jego pionierskim staraniom, na Wydziale Metali Nieżelaznych w 2002 r. utworzono nowy kierunek studiów - Zarządzanie i Inżynieria Produkcji (powstał jako pierwszy w AGH).

Za działalność dydaktyczną został uhonorowany Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz nagrodami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Kilkakrotnie pełnił funkcje dziekana Wydziału Metali Nieżelaznych, będąc członkiem Senatu Akademii Górniczo–Hutniczej oraz przewodniczącym komisji senackich (Rozwoju Uczelni, Finansowej, Organizacyjnej). W okresie 1979–1991 był dyrektorem Instytutu Przeróbki Plastycznej i Metaloznawstwa AGH, a w latach 1991–2008 kierownikiem Katedry Przeróbki Plastycznej i Metaloznawstwa Metali Nieżelaznych. Profesor zasiada i nadal działa w wielu znamienitych gremiach. Był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów.  W latach 1997–2000 był członkiem z wyboru Komitetu Badań Naukowych. Od roku 1996 do 2008 pełnił funkcję Przewodniczącego Komitetu Metalurgii PAN. Obecnie przewodniczy Radzie Naukowej Instytutu Metali Nieżelaznych w Gliwicach.

Współtworzył Klub Menadżera Przemysłu Metali Nieżelaznych powołany przez SITPH. Był przewodniczącym Rady Nadzorczej Fundacji Metale Nieżelazne „Tradycja i Rozwój”. Od roku 2007 jest redaktorem naczelnym w czasopiśmie „Rudy i Metale Nieżelazne”. Uczestniczył w procesie restrukturyzacji polskiego przemysłu metali nieżelaznych.

Za swoje dokonania został wyróżniony wieloma zaszczytnymi odznaczeniami państwowymi, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2012 roku został odznaczony przez Prezydenta Miasta Krakowa Odznaką „Honoris Gratia”, a w 2013 roku Złotym Medalem za długoletnią pracę przez Prezydenta RP.

Profesor jest w dalszym ciągu czynny zawodowo, kieruje projektami badawczymi, kształci młodych adeptów nauki, prowadzi wykłady dla studentów.
Od 2002 roku jest także profesorem zwyczajnym we współtworzonej przez AGH Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie.

Niewiele osobistości polskiego świata nauki i techniki może poszczycić się tak znamienitym dorobkiem i uznaniem społecznym, jakie są udziałem Profesora Zasadzińskiego.