09.12.2019

„Ikona jako wyjątkowa technika malarstwa temperowego” – prelekcja Kazimierza Bednarza


fot. arch. Biblioteka Główna AGH

9 grudnia br. o godz. 12.00 w ramach cyklu spotkań „Biblioteka Główna AGH zaprasza” odbędzie się prelekcja Kazimierza Bednarza pt. „Ikona jako wyjątkowa technika malarstwa temperowego”.

Podczas spotkania zostaną poruszone następujące tematy:

  • Przedstawienie procesu budowania ikony na przykładzie, wykonanej przez autora, technologicznej kopii Obrazu Jasnogórskiego
  • Skrywane tajemnice Częstochowskiego Wizerunku
  • Czy „pisanie ikony” – to semantyczna nadinterpretacja?
  • Czy Leonardo da Vinci był leworęczny?


Kazimierz Bednarz studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa pod kierunkiem prof. Jerzego Nowosielskiego (dyplom w 1987 r.). W 1991 r. uzyskał dyplom na Wydziale Konserwacji Dzieł Sztuki. Od 1987 r. prowadzi zajęcia z technologii i technik malarstwa na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. Swoje prace malarskie prezentował na wielu wystawach, ostatnie z nich to: wystawa indywidualna towarzysząca Międzynarodowemu Festiwalowi Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” w Częstochowie (2012), wystawa indywidualna w Rytrze poświęcona Jerzemu Nowosielskiemu (2013), wystawa indywidualna „Malarstwo i witraż” w galerii WKiRDS ASP w Krakowie. Jest autorem dwóch witraży poświęconych św. Janowi Pawłowi II w kościele św. Stanisława Kostki w Krakowie. W dziedzinie konserwacji dzieł sztuki zajmuje się szeroko rozumianą konserwacją malarstwa, rzeźby i architektury oraz badaniami technologicznymi dzieł sztuki.

Przyjęło się określać proces tworzenia ikon mianem „pisanie ikon”. Ja osobiście nie jestem zwolennikiem stosowania takiego nazewnictwa, ale uważam, że nazwa ta może mieć swoje uzasadnienie technologiczne (…)
W żadnej innej technice malarskiej nie mamy do czynienia z tak szczegółowym grawerowaniem rysunku jak w przypadku ikony, gdzie całość przedstawienia malarskiego jest uwieczniona w podłożu, niemalże jak pismo hieroglificzne. Zabieg ten jest konieczny, ponieważ w procesie budowania ikony nie stosuje się modelunku malarskiego, uzyskiwanego przez różnicowanie odcienia farby (wykonywanego często w jednej warstwie). W przypadku ikony mamy do czynienia z modelunkiem stopniowanym, wykorzystującym jednolite, płaskie podmalowania ciemnymi odcieniami farby, które w partiach cieni są pozostawiane, a w partiach świateł dodatkowo pokrywane jasnymi warstwami pokrewnych odcieni, tzw. uwypukleń.
Zapisana grawerunkiem w zaprawie ikona doskonale „przebija się” swoim reliefem przez ciemną warstwę podmalowań w kolorze lokalnym, umożliwiając dalszą pracę malarską nad szczegółami modelunku obrazu.

Miejsce: Biblioteka Główna AGH, parter, sala nr 5. Wstęp wolny.