Rektor w latach 1924 - 1926

Maszynoznawstwo

Urodził się w Rakowiczach woj. wileńskie. Posiadał tytuł barona. Studiował na wydz. fizyko-matematycznym Uniw. Św. Włodzimierza w Kijowie i na wydz. mechanicznym Politechniki Kijowskiej oraz Politechniki Lwowskiej, uzyskując dyplom w 1907r. Tutaj został docentem, prowadził wykłady z budowy maszyn rolniczych do 1916r. Jednocześnie pełnił obowiązki asystenta przy Katedrze Maszynoznawstwa, a od 1912r. obowiązki konstruktora przy Katedrze Elementów Maszyn, wykładał również "Encyklopedię Maszyn" dla Wydz. Inżynierii, Architektury i Chemii. W tym czasie opublikował także w jęz. francuskim kilka rozpraw o maszynach rolniczych. W 1920r. otrzymał nominację na prof. Maszynoznawstwa Ogólnego w AG w Krakowie. W l. 1923/24 oraz 1926/27 został wybrany prorektorem, zaś w l. 1924 - 1926 Rektorem Akademii, w l. 1927 - 1930 był Dziekanem Wydz. Górniczego. Zreorganizował studia i po raz pierwszy w Polsce wprowadził rygory. Student, który dopuścił się przekroczenia regulaminu studiów, musiał złożyć prośbę o zezwolenie na dalsze studia. Widział konieczność kształcenia mechaników w Polsce, dopiero od 1946r. udało mu się mieć udział w realizacji kształcenia elektromechanicznego dla potrzeb polskiego przemysłu górniczego i hutniczego. W latach 1946 - 1950 był dziekanem utworzonego wtedy Wydziału Elektromechanicznego.Wybitny organizator i przyjaciel młodzieży. Członek Honorowy Stowarzyszenia Studentów AG - SSAG. Po deportowaniu profesorów do KZ Sachsenhausen za wstawiennictwo został zesłany do obozu koncentracyjnego w Wiśniczu Nowym. Wydał litografowane wykłady "Elementów maszyn" i "Technologii mechanicznej metali i drzewa", opublikował również wiele artykułów o organizacji szkolnictwa akademickiego i organizacji państwa. Zmarł w 1969r. w Krakowie