Ochrona środowiska wodno-gruntowego

Absolwent tej specjalności posiada wiedzę w zakresie nauk podstawowych jak matematyka, fizyka, chemia, a także biochemii, biologii i mikrobiologii. Jest wykształcony w części takich nauk o Ziemi jak geologia ogólna, strukturalna, geochemia, geomorfologia, gleboznawstwo, hydrologia, klimatologia. Jest zapoznany z instrumentami i technologią ochrony środowiska oraz technologią bioenergetyczną. Zna ekologię, podstawowe metody ochrony przyrody, kartografię, podstawy systemów informacji przestrzennej oraz technik odnowy środowiska. Zna prawo ochrony środowiska. Posiada wiedzę o zagrożeniach cywilizacyjnych, podstawach polityki ochrony środowiska, planowania przestrzennego i gospodarki odpadami. Jest wykształcony w zakresie hydrogeologii ogólnej, monitoringu i ochrony wód podziemnych przed zagrożeniami antropogenicznymi oraz procesów geologiczno-inżynierskich. Potrafi wykorzystywać do pracy analitycznej programy komputerowe, m.in. do numerycznego modelowania przepływów wód podziemnych i migracji zanieczyszczeń oraz statystycznej analizy wyników monitoringu stanu środowiska wodno-gruntowego. Jest zapoznany z kryteriami i metodyką ustalania stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz obszarów ochronnych głównych zbiorników wód podziemnych. Jest przygotowany do wykonywania ocen oddziaływania na środowisko w zakresie wpływu przedsięwzięcia na środowisko wodno-gruntowe. Ma podstawy do wykorzystania wyników badań geologiczno-inżynierskich w ocenie stanu środowiska wodno-gruntowego, stosowania metod geotechniki w ochronie tego środowiska, zna procesy geodynamiczne oraz podstawowe technologie izolacji środowiska wodno-gruntowego przed zanieczyszczeniami antropogenicznymi z powierzchni terenu, a szczególnie ze składowisk odpadów. Posiada praktyczną umiejętność komputerowego przetwarzania i analizy danych.
Zdobyte wykształcenie przydatne jest w późniejszej pracy zawodowej absolwenta, związanej szczególnie z oceną zagrożeń środowiska wodno-gruntowego i jego ochroną. Może być zatrudniony w specjalistycznych firmach zajmujących się ochroną, remediacją i rekultywacją środowiska wodno-gruntowego. Może być również zatrudniony w oddziałach zajmujących się ochroną środowiska lub gospodarką wodną zakładów przemysłowych różnych sektorów gospodarki, a także w różnych organach administracji państwowej i samorządowej na stanowiskach związanych z oceną stanu środowiska i jego ochroną, w tym w organach inspekcji środowiska lub zarządzania gospodarką wodną. Po zdobyciu praktyki zawodowej może ubiegać się o uprawnienia zawodowe w zakresie opiniowania wpływów przedsięwzięć na środowisko wodno-gruntowe. Szczegółowe informacje znajdziesz na stronie Katedry Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej www.khgi.agh.edu.pl

Geoturystyka

Turystyka to przemysł XXI wieku. Obok turystyki relaksowej coraz bardziej rozwija się turystyka kwalifikowana, której źródłem zaspokojenia są miliony obiektów przyrody nieożywionej (np. Wielki kanion Kolorado, Wezuwiusz, fiordy Norwegii, gejzery Islandii, przełom Dunajca w Pieninach) oraz czynne i muzealne kopalnie (kopalnia soli w Wieliczce, skansen i kopalnia złota w Balloarat w Australii). Geoturystyka ma przygotować specjalistów potrafiących zaspokoić potrzeby turystów, którzy chcą nie tylko zobaczyć, ale także dowiedzieć się, dlaczego i w jaki sposób powstały te obiekty oraz zapoznać się ze sposobami ich eksploatacji i przeróbki kopalin użytecznych. Absolwenci tej specjalności będą wszechstronnie przygotowani do nowoczesnej obsługi ruchu turystycznego. Więcej dowiesz się na stronach Katedry Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska i Geoturystyki.

Ochrona terenów antropogenicznych

Ochrona terenów antropogenicznych to specjalność rozwijająca umiejętność prognozowania skutków lokalizacji i funkcjonowania inwestycji znacząco oddziałujących na środowisko. Kształci specjalistów zaangażowanych w procesy decyzyjne związane z rewitalizacją i rekultywacją terenów o ponadnormatywnym skażeniu. Absolwenci umiejąc wykonywać przeglądy ekologiczne, raporty oddziaływania na środowisko, ekspertyzy dotyczące pomiaru wielkości emisji i imisji zanieczyszczeń i stanu środowiska w aspekcie jego ochrony i rekultywacji, mogą wykonywać projekty branżowe określające techniki i technologie umożliwiające spełnienie warunków standardów środowiskowych, a w rejonach skażonych proponujące metodyki immobilizacji lub remediacji substancji stanowiących zagrożenie dla ekosystemów. Mogą być zatrudnieni głównie jako audytorzy środowiskowi ze strony inwestorów bądź decydentów, odpowiednio realizując politykę środowiskową firmy, czy też oceniając stan jej realizacji i skutki dla środowiska.

Ocena stanu środowiska

Absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy badawczej w zakresie oceny stanu środowiska, zarówno kompleksowej jak i dotyczącej poszczególnych jego elementów. Posiada podstawową wiedzę z zakresu oceny stanu atmosfery, wód, gleb i gruntów, a także sposobów ich monitoringu i ochrony. Dysponuje niezbędną ilością wiedzy z zakresu planowania przestrzennego, zasad gospodarki środowiskiem i sporządzania dokumentacji oraz obowiązujących aktów prawnych. Posiada specjalistyczną wiedzę o zanieczyszczeniach wprowadzanych do środowiska, aktach prawnych wyznaczających sposoby oceny stanu jego poszczególnych elementów oraz zasadach interpretacji wyników badań. Pozwala to na projektowanie kompleksowych badań, weryfikację prawidłowości prac bieżących oraz ocenę uzyskiwanych wyników. Absolwent posiada także praktyczną wiedzę w zakresie organizacji sieci pomiarowych oraz stosowania właściwych technik poboru prób do badań, a także zakresu podstawowych badań laboratoryjnych oraz manualnych i instrumentalnych metod analitycznych. Wszystko to stwarza z absolwenta tej specjalności bardzo dobrego kandydata do podjęcia pracy w Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz w urzędach różnego szczebla, zwłaszcza na stanowiskach związanych z kontrolą lub przetwarzaniem danych środowiskowych. Może się ubiegać o zatrudnienie w laboratoriach wykonujących pomiary i analizy środowiskowe, działach ochrony środowiska i laboratoriach zakładów przemysłowych.

Georóżnorodność i gospodarowanie środowiskiem

Specjalność oferuje wiedzę dotyczącą szeroko rozumianych nauk o środowisku ze szczególnym uwzględnieniem ochrony środowiska abiotycznego i ochrony przyrody zarówno ożywionej jak i nieożywionej. Kształcenie obejmuje kilka bloków tematycznych: ochrona środowiska życia człowieka (ochrona gleb, atmosfery), kształtowanie środowiska i ocena jego stanu, sposoby i metody przeciwdziałania niekorzystnym zmianom środowiska związanym z czynnikami naturalnymi i antropogenicznymi, rekultywacja obszarów zdegradowanych, aspekty prawne ochrony środowiska, a także szeroko pojętą ochrona walorów przyrody żywej i nieożywionej. Absolwenci będą przygotowani do pracy w organach administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorstwach górniczych i geologicznych, w prywatnych firmach zajmujących się ochroną środowiska lub też do rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej związanej z ochroną środowiska.

Ochrona przyrody nieożywionej

Ochrona przyrody nieożywionej to specjalność rozwijająca umiejętność tworzenia i przestrzegania ładu przestrzennego zgodnie z ideą trwałego i zrównoważonego rozwoju. Umożliwia uzyskanie kwalifikacji z zakresu kontroli wdrażania instrumentów prawnych i zarządzania proekologicznego. Absolwenci znając Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach, o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Prawo wodne i Prawo budowlane, wraz z rozporządzeniami wykonawczymi umieją oceniać i uzgadniać dokumentacje techniczne stanowiące podstawy do uzyskiwania pozwoleń zintegrowanych, pozwoleń na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, czy emitowanie hałasu, pozwolenia wodno-prawnego, pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, pozwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy pozwolenia na budowę. Mogą być zatrudnieni głównie jako inspektorzy nadzoru w państwowych jednostkach organizacyjnych, czy innych instytucjach kontrolnych, ale także jako specjaliści w bankach finansujących inwestycje proekologiczne.